الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

446

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )

و غير آن ، به خرده‌گيران يادآورى مىكند كه من از هيچ حادثهء مهمّى وحشت ندارم و امتحان خود را در طول زندگىام به خوبى پس داده‌ام ، بنا بر اين سكوت من هرگز دليل بر ضعف يا ترس نيست ، بلكه مصالح اسلام و امّت اسلامى را در اين سكوت مىبينم ، ولى در بيان اين معنى اشاره به ضرب المثل معروفى از عرب مىكند و مىفرمايد : ( بعد اللّتيّا و الّتى ) . داستان ضرب المثل از اين قرار است كه مردى اقدام به ازدواج كرد . اتفاقا همسر او زنى كوتاه قد ، كم سن و سال ، بد اخلاق و نامناسب بود و درد و رنجهاى زيادى از او كشيد و سرانجام طلاقش داد . در مرحلهء دوّم با زن بلند قامتى ازدواج كرد كه او هم بيش از همسر اوّل او را رنج و عذاب و آزار داد و ناچار به طلاق او شد ، و بعد گفت : « بعد اللّتيّا و الّتى لا اتزوّج ابدا ، بعد از آن زن كوتاه قد و ديگر زن بلند قامت ، هرگز همسرى انتخاب نخواهم كرد » و اين ضرب المثلى شد براى حوادث بزرگ و كوچك و صغير و كبير ، اشاره به اين كه من در زندگانيم همه گونه حوادث را با شجاعت و شهامت پشت سر گذاشته‌ام و ديگر جاى اين توهّمات در بارهء من نيست . 2 - چرا از مرگ بترسم ؟ ! نكتهء ديگر اين كه امام ( ع ) مىفرمايد : علاقهء من به مرگ از علاقهء طفل شيرخوار به پستان مادرش بيشتر است . درست است كه شير و پستان مادر مايهء حيات طفل هستند كه طفل آب و غذا و حتّى دارو را از آن مىگيرد ، به همين دليل هنگامى كه پستان را قبل از رفع حاجت از او مىگيرند چنان داد و فرياد و جزع مىكند كه گويى تمام دنيا را از او گرفته‌اند ، و هنگامى كه به او باز مىگردانند آن چنان اظهار خشنودى مىكند كه گويى تمام عالم را به او داده‌اند ، ولى اين علاقه هر چه هست از غريزه سرچشمه مىگيرد ، امّا علاقهء امام ( ع ) و همهء عارفان الهى